Llegada de los dioses (1971).- Outra obra de Buero na que Julio queda cego ao saber que o seu pai practicou a tortura durante a Guerra Civil. O dramaturgo sitúanos entre a verdade e a mentira mediante o choque entre personaxes e ambientes.
La Fundación (1974).- Un grupo de reclusos conviven na prisión coa tortura, a tolemia, a morte... Reflexión sobre a liberdade persoal e social.
La doble historia del doctor Valmy (1968).- Obra tamén de Buero que non pasa a censura en 1964 e foi estreada no estranxeiro, aborda de forma directa o tema da tortura física e das súas consecuencias, tamén as provocadas nos torturadores. Trala morte de Franco, en 1976, foi posible representala en España.
Neste oitenta aniversario do inicio da Guerra Civil queremos lembrar, no Día do Teatro, obras que dalgún modo falan dela.
E comezamos con Antonio Buero Vallejo moitas de cuxas obras tratan de forma implícita temas relacionados coa Guerra Civil, mais nalgunhas implícase de forma moi directa e con valentía, por exemplo:
El tragaluz (1967).- Partindo da historia dunha familia trátase o tema da diferente posición na sociedade da posguerra de vencedores e vencidos.
Neste 2016 cúmprense cen anos do nacemento en Guadalajara dun dos
dramaturgos españois contemporáneos máis coñecidos. Estamos a referirnos a Antonio Buero Vallejo, galardoado co Premio Cervantes no ano 1986 e dez anos despois co Nacional das Letras Españolas.
Hoxe non imos tratar da súa vocación pictórica manifestada en moita da sú obra teatral, de feito impartiu clases de pintura a obreiros antes da Guerra Civil.
Participa nesta guerra como padioleiro dentro do bando republicano; foi condenado a morte e, con posterioridade, indultado. Coincidiu na prisión de Alacante con Miguel Hernández, do que realiza un moi coñecido retrato. En 1949 obtén o premio Lope de Vega con Historia de una escalera, obra exitosa que marca o inicio dunha vasta carreira teatral.