lunes, 24 de febrero de 2014

O ROSTRO DA POETA COS SEUS VERSOS

No Día de Rosalía quixemos lembrala lendo os seus poemas e trazando o seu rostro coa axuda dos seus versos.
Velaquí unha pequeta mostra da nosa celebración:

Lendo a Rosalía (1º ESO B) 

Lendo a Rosalía (2º ESO D)

O profesor Fernando Díaz 
cos seus alumnos comeza o bosquexo da faciana da poeta

Versos e máis versos van descubrindo 
 a face de Rosalía



Grazas a tod@s @s participantes e dun xeito especial ao Departamento de Educación Plástica e Visual; o profesor Fernando Díaz Mirón có seu alumnado é o responsable da idea que axudamos a completar o equipo da biblioteca, os membros do club de lectura e o resto da comunidade educativa.

lunes, 17 de febrero de 2014

LINGUA MATERNA E MÚSICA

Festexemos a nosa lingua materna coa música e a poesía:

martes, 11 de febrero de 2014

miércoles, 29 de enero de 2014

AS ORIXES DALGUNHAS GUERRAS

Interesantes documentais que nos fan reflexionar sobre o sangue e a inxustiza que poden esconder algúns dos productos e obxectos que consumimos:

XANO, A ÁRBORE DA VERGOÑA E O TENDAL DA PAZ

Os Romanos ergueron o templo de Xano como lugar para facer as súas pregarias en tempos de guerra; por iso, na longa historia da civilización romana, este templo só puido pechar as súas portas en catro ocasións: a primeira na época do monarca Numa Pompilio, a segunda baixo o consulado de Tito Manlio, a terceira no 29 a. C. sendo emperador Augusto, e a última no 70 p. C. baixo o goberno de Vespasiano. Sumando todos estes períodos quizais esteamos a falar dun ano de peche en total, unha insignificante area de paz no vasto deserto das guerras.

Hoxe, 30 de xaneiro de 2014, as portas do tempo de Xano seguen abertas. No noso mundo máis de trinta conflitos manteñen aceso o lume da discordia, algúns deles ocupan as portadas dos medios de comunicación, outros perderon actualidade e permanecen soterrados (mais vivos) baixo a lousa do esquecemento.

As follas vermellas da árbore da vergoña queren lembrar varios deses conflitos que, larvados ou non, seguen a encher a macabra estatística da maldade do ser humano.


 

 

E ao carón da árbore da vergoña construímos o tendal da paz do que penduraremos follas brancas, cal pombas, coas mensaxes do que podemos facer, dende as nosas circunstancias e limitacións, a prol da paz para mellorar a estatística das bondades do ser humano e pechar as portas do templo de Xano.

Músicas de PAZ