Mostrando entradas con la etiqueta conmemoraciós. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta conmemoraciós. Mostrar todas las entradas

sábado, 29 de enero de 2011

125 anos despois

"En la Iglesia Parroquial da Santa Columba de la Villa de Rianjo, distrito municipal del mismo nombre, provincia de La Coruña, a treinta de enero de mil ochocientos ochenta y seis, yo, el Licenciado José Magariños, Párroco propio de la misma, bauticé solemnemente, puse los Santos Oleos y por nombre Alfonso Daniel Manuel a un niño que nació a las diez de la mañana del mismo día en la calle del Cabo de la Villa, número veintinueve, hijo de Mariano Rodríguez, de oficio marinero, y de Joaquina Castelao"

Despois de lembrar o 7 de xaneiro o LXI aniversario do pasamento, hoxe cúmprense 125 anos do nacemento dun dos máis esgrevios galegos de todos os tempos: Alfonso Daniel Rodríguez Castelao.

125 anos despois cómpre coñecer a súa vida e a súa obra gráfica, literaria ou política para, seguindo as súas pegadas, continuar a construción da Galiza que el soñou. E podemos percorrer os distintos lugares da súa xeografía vital: o Rianxo no que veu ao mundo ou a Pontevedra que tanto amou.

Irmán Daniel, sempre connosco! (na biblioteca tamén).

Na Biblioteca están ao voso dispor:

Alba de groria, Cincoenta homes por dez reás, Cousas, 175 debuxos de Castelao, Diarios: viaxe a Francia, Bélxica e Alemaña, Os dous de sempre, Narracións e outras prosas, A narrativa de Castelao: Antoloxía, Obra completa, Retrincos. Un ollo de vidro, Sempre en Galiza e Os vellos non deben de namorarse. Farsa en tres actos.




Castelao

Cando cheguen os tempos non chegados
cando canten as mans traballadoras
nas doídas manceiras dos arados
e nas salgadas redes pescadoras,

Galicia ceibe tallará o teu nome
nas outuras do Pórtico da Groria
pra que falen os anxos con un home
que leva a patria enteira na memoria.

Unha nova Galicia sen cadea,
que non esportará mais sangue humán
nin asoballará unha man allea:

Unha Galicia nova, a de mañán,
que xa ven alborando, xa clarea,
no peito arrolará teu soño irmán.

(Lorenzo Varela)